چيست آن شهريار در پرده؟

شاعر : اوحدي مراغه اي

شور در شهر و يار در پردهچيست آن شهريار در پرده؟
نيست امکان بار درپردههر زمان بار مي‌دهد، ليکن
همچنان روي کار در پردهپرده از روي برگرفت آن ماه
گل او غنچه‌وار در پردههمه گلها ازو شکفته و باز
و آنگه آن پرده دار در پردهپرده داري بدوستان دادست
نقشبندي سوار در پردهچيست اين نقش گونه‌گون؟ ار نيست
کس ندارد گذار در پردهاز پس پرده جمله حيرانند
نيست کس با نگار در پردههمه را رخ به خون ديده نگار
نروي زينهار! در پردهگر نخواهي که: گم شوي از خود
ناله‌ي زار زار در پردهراني، اين پرده را چو راست کنند
جز يکي زان هزار در پردهاز برون گر هزار بيني، نيست
خويشتن را مدار در پردههم تويي پرده‌ي بصيرت تو
دوست را آشکار در پردهپرده‌ي خويش را بسوز و ببين
پرده بين را چکار در پرده؟مرو، ار پرده در ميان بيني
چون بگيري شکار در پرده؟تو که چون شير پرده پشميني
مبر اين روزگار در پردهرفع اين پرده يک نفس کارست
نهلد پود و تار در پردهاگر آن رخ جمال بنمايد
ديده‌ي اعتبار در پردهپرده زان ديده‌اي، که هست ترا
يار در غار و غار در پرده؟نظر جهل چون تواند ديد
رفت بي‌اختيار در پردههر که او اختيار خود بگذاشت
اوحدي را ميار در پردهگر درين پرده ميروي، ايدل